سایت رسمی عباد الرحمن

عباد الرحمن,احکام,طب,طب اسلامی,عکس نوشته,کتاب,دانلود کتاب,تفسیر,بصیرت افزایی,حوزه,دانلود کتابpdf,آیت الله تبریزیان

استصحاب تعلیقی

  • ۲۲:۲۹

تنبیه پنجم: استصحاب تعلیقی

حکمی که بر موضوعی مترتب می شود در یک تقسیم به دو قسم است: حکم تنجیزی و حکم تعلیقی( مشروط به حصول معلق علیه )

  • در حکم تنجیزی حتما استصحاب جاری می شود.
  • آخوند ره: استصحاب در حکم تعلیقی هم جاری است زیرا ارکان استصحاب کامل است و مانعی وجود ندارد.

استصحاب اموره قاره و غیر قاره

  • ۱۷:۴۷

تنبیه چهارم استصحاب: جریان استصحاب در امور غیر قاره

متیقن سابقی که در صدد استصحابش هستیم:

1. گاهی از امور قاره است: اموری هستند که همه اجزاء آنها در آن واحد با هم جمع می شوند  مثل انسان، کوه، درخت و...
مسلم است که اگر شرائط استصحاب وجود داشته باشد استصحاب در امور قاره جاری می شوند.
2. گاهی از امور غیر قاره است: اموری که همه اجزای آن در یک جا جمع نمی شود بلکه متصرم الوجود (تدریجی الوجود) هستند و هر جزئی پس از زوال جزء قبلی حادث می شوند. مثل زمان، حرکت آب 

امور غیر قاره ای که دارای وجود استمراری هستند هم از نظر عقلی و هم از نظر عرفی واحد به حساب می آیند و تا زمانی که  تخلخل عدم بین آنها نباشد وحدت صدق می کند.

اقسام استصحاب کلی

  • ۰۹:۴۹

تنبیه سوم استصحاب: اقسام استصحاب کلی

گاهی فرد را استصحاب می کنیم مثلا استصحاب وجود زید در خانه (غالبا استصحاب ها از همین مورد است) و گاهی کلی را استصحاب می کنیم مثلا استصحاب کلی انسان در خانه در زمانی که ممکن است زید یا شخص دیگری به تنهای یا با هم در خانه باشند و ممکن است هیچ کدام در خانه نباشند. در هر حال برای ما وجود انسان در خانه مهم است و اهمیتی ندارد که آن انسان چه کسی است. متیقن سابق که در صدد استصحاب آن هستیم در صورتیکه از احکام  شرعیه باشد:

سه قسم استصحاب کلی وجود دارد:

استصحاب با تقدیر یقین

  • ۲۳:۰۱

الثانی أنه هل یکفی فی صحه الاستصحاب الشک فی بقاء شی ء علی تقدیر ثبوته
تنبیه دوم: آیا شک در بقاء چیزی با تقدیر ثبوت آن، در صحت استصحاب کفایت می کند؟

گفتیم که در استصحاب باید یقین و شک فعلی وجود داشته باشد. سوال اینجاست که آیا یقین تقدیری و فرضی هم کفایت می کند یا نه؟

در موارد امارات غیر علمیه یقین به حدوث حاصل نمی شود مانند زمانی که خبر واحدی بر وجوب نماز جمعه در حال حضور امام ع قائم شود و شک در بقاء ان در زمان غیبت شود که این خبر واحد بر وجوب نماز یا عدم آن در زمان غیبت دلالت نمیکند. از سوی دیگر هدف درجریان استصحاب حکم به بقاء است لذا آنچه موضوعیت دارد بقاء چیزی است با قطع نظر از اینکه حدوث پیدا کرده است یا نه. لذا چون هدف این است که حکم به بقا کنیم در اینجا نیز حکم به بقاء تقدیری می کنیم. پس در صورت شک علی تقدیر یقین استصحاب جاری می کنیم.

اخوند ره: اظهر جریان استصحاب علی تقدیر یقین است.

در مورد حکمی که مودای اماره شرعیه ظنیه است. مثلا خبر واحدی بر وجوب دعا عند رویه الهلال قائم شده است حال پس از مدتی شک می کنیم که دعا عند رویه الهلال واجب است یا نه.

امکان تعبد به ظن از دیدگاه آخوند ره

  • ۰۹:۴۳

در کتاب کفایه الاصول مرحوم آخوند خراسانی در الامر الثانی بحث امکان تعبد به ظن را مطرح می کند که ما با نگاهی به نظرات شیخ انصاری ره آن را بیان می کنیم. در واقع این بحث بیشتر به خاطر شبهه ابن قبه مطرح می شود که ما ابتدا با سوالاتی بحث را مطرح می کنیم:


آیا امکان دارد که ظنون را معتبر کند؟ (امکان وقوعی) (اختلاف با ابن قبه)(1)

آیا از خارج ظنونی معتبر شده است یا نه؟ (اختلاف با ابن حمزه، سید مرتضی و...)


آخوند ره: ما دو بحث نداریم بلکه یک بحث داریم چون اگر در خارج واقع شده، امکان وقوعی هم دارد پس بحث در وقوع در خارج است. اگر هم در خارج واقع نشده است بحث از امکان وقوعی لغو است.(خلافا للشیخ الانصاری)

امارات غیر علمیه

  • ۲۱:۰۱

امارات غیر علمیه عبارتند از ظنون معتبره مثل خبر واحد و اجماع منقول ( البته ظن معتبر طریقی نه موضوعی). در بعضی امارات مثل نص برای مجتهد علم ( قطع و یقین) پیدا می شود ولی در بعضی از امارات برای مجتهد علم به وجود نمی آید بلکه فقط ظن دارد. حال این شارع هست که باید به ظن حجیت بدهد چون ظن نه اقتضای حجیت دارد نه اقتضای عدم حجت. قبل از ورود به مبحث امارات بعضی مطالب درباره ظن باید ابتدا بیان شود:

الامر الاول ( احدها): امارات غیر علمیه نه اقضاء حجیت دارند و نه اقتضاء عدم حجت

تنبیه اول: در استصحاب، شک و یقین فعلی لازم است

  • ۱۹:۳۳

تنبیه اول: در حالت غفلت استصحاب جاری نمی شود چون برای استصحاب شک و یقین فعلی لازم است

 

توضیح: یقین سابق و شک لاحقی که برای مکلف حاصل می شود باید از فعلیت برخوردار باشند تا مکلف بتواند استصحاب را جاری کند بنابرین کسی که غافل است ( یعنی برای یقین یا شک وی فعلیتی وجود ندارد هرچند اگر توجه پیدا کند یقین فعلی یا شک فعلی پیدا می کند(شک شانی) ) نمی تواند استصحاب جاری کند.

بالفرض در صورتی که مکلف مثلا ساعت ده صبح یقینا محدث بوده است. پس از این یقین به حدث غفلت بر او عارض شد و در همین حال غفلت باقی بود تا ظهر از راه رسید و مکلف اقدام به خواندن نماز ظهر کرد، حال پس از نماز توجه پیدا کرد ( توجه پیدا کرد که یقینا محدث بوده و یقین به طهارت بعد از حدث ندارد.)... مستفاد از قائده فراغ این است که نماز صبح صحیح است.

صحیحه اول زاره

  • ۱۹:۳۴

سؤالِ زراره در این روایت، دو مقطع دارد. مقطع اول آن، در مورد خفقه و خفقان است که می فرماید «قُلتُ لَه: الرَّجُلُ یَنام وَ هُوَ عَلی وُضوء، أیُوجِبُ الخَفقَه و الخَفقَتان عَلَیهِ الوُضُو؟ قَالَ (عَلَیهِ السَّلام): یَا زُاره قَد تَنامُ العَینُ وَ لا یَنَامُ القلبُ وَ الاُذُنُ وَ إذَا نَامَتِ العَینُ وَ الاُذُنُ فَقَد وَجَبَ الوُضُوء». خفقه به معنای چرت زدن است که در آیه الکرسی، از آن تعبیر به «سنه» شده است (لا تَأخُذُه سِنَه وَ لا نَومو در برابر نوم به معنای خوابیدن است و فرقشان این است که نوم، خواب عمیقی است که غلبه می کند بر جمیع حواس. یعنی چشم نمی بیند، گوش نمی شنود و قلب هم درک نمی کند، اما خوابیدن مختصر، به طوریکه گوش، همهمهﻯ اطراف را بشنود، یعنی قوّهﻯ سمع، به کلی بسته نشده باشد، خفقه نام دارد. سؤال اول زراره، از شبههﻯ حکمیه پیرامون اصل خفقه و خفقتان است. یعنی علم داریم آنچه که واقع شد، نوم نبود، بلکه خفقه و خفقتان بود (تعبیر زراره به «یَنَام» در ابتدای روایت، به معنی دراز کشیدن است) پس شبههﻯ موضوعیه نیست، بلکه سؤال از این شبههﻯ حکمیه است که آیا خفقه و خفقتان هم مثل نوم، ناقض وضو هستند یا نه؟ حضرت در جواب از این سؤال می فرمایند: وقتی عین و اُذن به خواب رفتند، یعنی خواب عمیق شد (نه در حدّ یک چرت زدن)، وضو باطل می شود. تا اینجا، این روایت ربطی به استصحاب ندارد.

ادله حجیت مطلقه استصحاب

  • ۱۹:۳۳

اقوال زیادی بر حجیت استصحاب وجود دارد. برخی از فقها استصحاب را مطقا حجت می دانند و بعضی دیگر مثل شیخ انصاری به صورت مقید. آخوند خراسانی قائل به حجیت مطلقه استصحاب است و با بیان ادله حجیت مطلقه استصحاب، اقوال دیگر را هم رد می کند. ادله حجت مطلقه استصحاب  عبارتند از:


بناء عقلا

بنای تمام عقلای عالم بر این است که بنا را بر طبق حالت قبل می گذارند و مثلا اگر کسی قبلا عاقل بود بنا را بر این می گذارند که هنوز عاقل است و دیوانه نشده یا اگر غنی بوده آلان هم غنی هست و فقیر نشده است.
اشکال: اینچنین بنائی وجود ندارد. اگر هم وجود داشته باشد با آیات و روایات دال بر پیروی نکردن به غیر علم، نهی شده است.

ثمره بحث حقیقت شرعیه

  • ۲۲:۱۷

بعد از بحث حقیقیت شرعیه و متشرعه این سوال پیش می آید که ثمره بحث حقیقت شرعیه چیست؟ ثمره بحث حقیقت شرعیه و متشرعه را باید با توجه به اینکه تاریخ کاربرد واژه (استعمال لفظ) قبل یا بعد از وضع شرعی است بیان کرد.

ثمره بحث حقیقت شرعیه

ثمره بحث حقیقت شرعیه فقط در صورت عدم ثبوت حقیقت شرعیه است و ثمره آن این هست که: 


هر واژه ای در کلام شارع یافت شد، حمل بر معنای لغوی می شود مگر قرینه وجود داشته باشد.

وَ عِبادُ الرَّحمن...
آنان که سبک بال بر روی زمین راه می روند...
با اَهل آسمان بیشتر اَز اَهل زمین اُنس دارند...
آنچنان اَز جهنم یاد می کنند اِنگار آن را می بینند...
اگر صفات عباد الرحمن هر چند کم، در جامعه به وجود آید، رحمت بر ما نازل می شود و مشکلات حل خواهد شد...
إِنَّ وَعْدَ اَللّٰهِ حَقٌّ...





در این سایت
در كل اينترنت
Designed By Erfan Powered by Bayan

کپی برداری برای سایت های غیر تجاری و تبلیغی آزاد می باشد